Menu

Wednesday, August 28, 2024

මේක හරි කෙලියක්නෙ..


 මේක හරි කෙලියක්නෙ..


පොඩි එකා ෆෝන් එක ගන්න හදද්දි මට මතක් වෙනව දවසක් යූටියුබ් චැනල් එකක කිව්වා ෆෝන් බැලුවම ළමයින්ගෙ මනස විකෘති වෙනව කියල. හරියට ඩ්‍රග්ස් වලට වගේ ඇබ්බැහි වෙනව කියල. මුකුත් කරකියාගන්න බැරි ඉක්මණට කේන්ති යන අසාමාන්‍ය විදියට මනස වෙනස් වෙනව කියල.


ඒක නවත්තන්න ඕනනිසා ෆෝන් වල ඇහැට පේන්නැති සතෙක් ඉන්නව, ඒ සතා ළමයින්ගෙ මොළ කාලා ළමයින්ව ලෙඩ කරනව කියල කියන්න හිතුව. ඒක කියන්න හදද්ද මට මතක් වුනා ඩොක්ට කෙනෙක් දවසක් කිව්වා ළමයින්ව කවදාවත් අනවශ්‍ය විදියට බයකරන්න එපා ඒවා එයාලගෙ මනසට දීර්ඝකාලීනව බලපානව කියල. ඒ දේවල් නිසා මානසිකව දුර්වල හරිම කුලෑටි ලමයි හැදෙන්න පුලුවන් කියල එතුම කිව්වා.


ෆෝන් බැලුවම බුදුහාමුදුරුවො ඔයත් එක්ක තරහ වෙනව, ඔයා අම්මගෙ දේවල් පාවිච්චි කරනවද කියල දෙවියො උඩ ඉඳං බලාගෙන ඉන්නෙ, එහෙම වුනොත් සුරංගනාවියො ඔයාට රෑට තෑගි ගෙනත් දෙන එකක් නෑ කියල කියන්න හදද්දි තමයි ලමයින්ට බොරු කියන්න හොඳ නෑ කියල හාමුදුරු කෙනෙක් බණකට කියනව මතක් වුනේ. එහෙම වුනාම එයාලත් ඒ විදියටම බොරු කියන්න පටන් අරන් පස්සෙ අපි කිව්වෙ බොරු කියල දැනගෙන අපිට වෛර කරන්න ගන්නවලු.


ඒනිසා මං කියන විදියට හොඳට හිටියොත්, කරන හොඳ වැඩ සේරම පොතක ලියල, ඒ හොඳ වැඩ අනුව ඔයාට ලකුණු දීලා, හැමදාම තෑග්ගක් ගෙනත් දෙනව කියල ෆෝන් එකෙන් ඈත්කරන්න හිතුවම තමයි ඔලුවට ආවෙ තිස්ස සර් කිව්වනෙ ළමයින්ව පගාවට වැඩකරවගන්න පුරුදු කරන්නෙපා ලොකුවුනාම පගා ගහන්නෙ එහෙම උං කියල.


කොහොමහරි ෆෝන් එක පැත්තකින් තියවන්න ඕන නිසා ටීවී එක දාලා ඒකෙ යන ළමා කාටුන් එකක් බලන්න දෙනව කියල ටීවී දාද්දිම මනෝවිද්‍යා වැඩසටහනක මැඩම් කෙනෙක් කියනව ළමයි බලන කාටුන් නිසා එයාලගෙ මොළේ ආතතිය වැඩිවෙලා අධි ක්‍රියාකාරී ළමයි ඇතිවෙනව කියල. පොඩි දේටත් කේන්ති යන, බඩු පොලොවෙ ගහන, කියන දෙයක් අහන්නැති හරිම මුරණ්ඩු ළමයි ඒ දේවල් ඉගෙනගන්නෙ ටීවී වල යන නුසුදුසු කාටුන් කතා නිසා කියල තමයි එයා කිව්වෙ.


ටීවී එක වහල දාලා මිදුලට එක්ක ගිහිං පොඩ්ඩක් මිදුලෙ සෙල්ලං කරන්න කියල බලං ඉද්දි කොහෙද ඉඳං ආපු රිළවෙක් ලඟ ගහක ඉන්නව දැක්කා. එතකොට මට මතක් වුනා ඊයෙ නිව්ස් වලට කියපු වඳුන්ගෙන් බෝවෙන මොකක්දෝ උණක් මේ දවස් වල පොඩි ළමයින්ට හැදෙන්න  පටන් අරන් කියල. ඒක වසංගතයක්ලු. අනිත් පැත්ත බලද්දි පූසෙකුත් දිව්වා. පූසංගෙ මවිල් වලට ළමයින්ට ලෝකෙ නැති ලෙඩ හැදෙනව කියල අපේ අම්මත් දවසක් කිව්වා. මිදුලෙ දුව දුව හිටපු ළමයව කෝකටත් ඇතුලට එක්කං ගියේ ගේ ඇතුලෙවත් සෙල්ලමක් කරන්න දෙන්න හිතාගෙන.


ගේ ඇතුලෙ සාලෙ එයාගෙ සෙල්ලං බඩුටික පොඩි කාපට් එකක් උඩට දාලා, ඒ ටිකෙන් සෙල්ලං කරන්න දීලා පුටුවෙ වාඩිවෙලා විනාඩි පහක් යන්න වුන්නෑ. බඩු ටික කොහෙවත්, කාපට් එක අරන් පඩිපෙල හරහට දාලා, උඩට ගිහිං ස්ලයිඩ් පදින්න ලෑස්තිය. ගිය සතියෙ පඩිපෙලේ පනින සෙල්ලං කරල උඩහ ගෙදර ළමයගෙ කකුල කැඩිල තාම නැගිටින්න බෑ කියල මතක් වුනේ එතකොට.


හූ කියාගෙන ගිහිං පොඩි එකාව අල්ලගත්තෙ නැත්තං ඌත් එක්කම මාවත් හොස්පිට්ල් ඇඩ්මිට් කරන්න වෙනව.


මොන රෙද්දක්ද.. ෆෝන් එක අතට දීලා කොකෝමෙලන් දාලා දුන්නා.. ඇයියකෝ.. හොඳට තියෙන අතපය කඩාගත්තට පස්සෙ මොළේ විතරක් බේරගෙන අහවල් එකක් කරන්නද.. අපිට මේ කෙන්ති යන්නෙ ෆෝන් බලලයැ.. විකාර

Wednesday, July 10, 2024

ලස්සන කෙල්ලෙක් ඇවිත් මගෙ ඉස්සරහ ඉද්දි

ලස්සන කෙල්ලෙක් ඇවිත් මගෙ ඉස්සරහ වාඩිවෙලා මගෙත් එක්ක වැදගත් කතාබහක ඉද්දි ඔෆිස් එකේ වැඩකරන අනිත් උං..

සගයා අංක 01
මචං වයිෆ්ගෙං කෝල් කීපයක්ම ආවා කෝකටත් පොඩ්ඩක් කතාකරල බලපං..

මම - මොන.. හරි මචං මං බලන්නං.. තෑන්ක්ස්..

සගයා අංක 02
අඩෝ කෑවෙ නෑ නේද. යමං කන්න. කන්න සල්ලිත් නෑ කිව්වනෙ. යමං මගෙ එකෙං කමු..

මම - ආ.. හරි යං මං එන්නං..

සගයා අංක 03
මල්ලි.. උඹලෑ අම්ම කතාකලා. හෙට සමෘද්ධිය ගන්න යන්න තියෙනව කියල නිවාඩුවක් ගන්න පුලුවන්ද ඇහුව. පොඩ්ඩක් කෝල් එකක් දියං..

මම - මොකා.. සමෘද්දිය.. ආ හරි හරි අයියෙ..

සගයා අංක 04
උඹෙ වයිෆ්ද කොහෙද කතාකලා. පොඩි එකාව මොන්ටිසෝරියෙන් ගන්න කිව්ව.. 11ටද කොහෙද.. ඒක බලපං..

මම - පොඩි එකා.. ආ හා බං..

සගයා අංක 05
මේ අර ණයට ගත්ත රුපියල් 5000 අද ගන්න පුලුවන්ද. දැන් සෑහෙන්න කල්නෙ මචං.. හවසවත් දෙනවද?

මම - ආ හවස දෙන්නං..

සගයා අංක 06
ආ මේ අර උඹ බූට් එක තියපු කෑල්ලද කොහෙද එකදිගට කෝල් කරනව. පව් ඕයි. පොඩ්ඩක් කතාකරපං. කොච්චර වුනත් කෙල්ලෙක්නෙ..

මම - කෙල්ලෙක්.. හ්ම්..

සගයා අංක 07
දැං ඔය කතාකර කර හිටිය ඇති ටයි එක ගලෝල තියල ගිහිං කට්ටියට තේ ටිකක් හදපං. පොඩ්ඩක් ඉඩ දුන්නම ඇඟේ නගින්න එනවනෙ..

මම - හොඳමයි සැර්..

සගයා අංක 08
අඩේ අදත් මගෙ ෂර්ට් එකද ඇඳන් ආවෙ. අලුත් එකක් ගනිංකො බං. යද්දි මතක ඇතුව සපත්තු දෙකනං තියල පලයං රෙද්ද..

මම - මේක.. උඹේ.. ආ හරි මචං..

සගයා අංක 09
අන්න උඹට බොස් කතා කලා. ආයි මොකක්හරි බුලක් කෙලල වෙන්නැති. ඔහොමනං බෑ මචං. කල්පනාවෙන් වැඩ කරපං. ගෑණු ගැන හිත හිත වැඩ කරන්න බෑනෙ..

මම- හරි අයියෙ මං බලන්නං..

සගයා අංක 10
ආ මචං අර බැඳපු ඇන්ටි කෙනෙක් කතා කලා උඹව අහල.. මනුස්සය පොලීසියෙද කොහෙද. පරිස්සමෙන් ආ..

මම - ඇන්ටි.. පොලිස්.. ආ හා හා

මේ ආකාරයට දස දහසින් සගයන් නැවත නැවත පැමිණ කිසිදිනක නැති සෙනෙහෙකින් මාගේ සුවදුක් විමසයි.. පුදුම සතුටක් තියෙන්නෙ..

සගයා අංක 25
ආ මචං අර රේප් කේස් එකේ නඩුව අද නේද.. යන්නැද්ද?

මම - උඹලෑ අම්‍....

ඇයියකෝ ඉවසීමෙත් සීමාවක් තියෙනවනෙ.. 😡

Friday, June 14, 2024

බුත්තල II



 2 කොටස


බුත්තල කියන්නෙ හරි සුන්දර ගමක්. ගම්මු කියන විදියට හරිම මෑතකදි ගම්උදාවකට පාරවල් ටික හැදෙකල් ඒක හද්ද කැලයක්. ඒ මිනිස්සු හරිම හොඳයි. මං වැඩට ගිහිං කරගෙන යද්දි ඒ මිනිස්සු එකා දෙන්න මං අඳුනගත්ත. සමහරු හොඳට කතා කලා. සමහරු මාව ගණං ගත්තෙ නෑ. එකෙක් ඇවිත් "මෙයාද අලුත් මහත්තය" කියල ගේමට වගේ අහල "හවස හම්බෙමු" කියල ගියා.


බ්‍රාන්ච් එකේ හිටියෙ කොල්ලො ටිකක් විතරයි. හැමෝම පිට එවුං නිසා හැමෝම හිටියෙ ක්වාටස් එකේ. උන්ටනං දැං මේක ගම වගේ. මට තාම ඒ භාෂාවත් ග්‍රීක් වගේ. එහෙ ඉඳලම බ්‍රාන්ච් එකේ උං කතාකරන්නෙත් ඒ ඇක්සන්ට් එකෙං. "එහෙම.." "මොනා කරන්නෙ.." "අයියා කෑවා.." වගේ ඒවා ඇහුවම මං මූණ දිහා බලං හිටියෙ මූ මොකක්ද මේ කියන්නෙ කියල හිතාගන්න බැරුව. කාලෙත් එක්ක තමයි ඒ අහල තියෙන ඒව අගට ප්‍රශ්ණාර්ථ දාගන්න පුලුවන් වුනේ.


අපි වැඩ ඇරිල ගිහිං පොඩි චැටක් දාගෙන ටීවී බල බල ඉද්දි එකපාරම අර හවස හම්බෙමු කියපු පොර ආවා. නම්ගම් කියන්න හරිනෑනෙ. දැනට පොරට සුබේ කියන්නං. අපිට වඩා අවුරුදු 10ක් විතර වැඩිමල්. නම කියල කතාකලාට අංකල් කියන්න ඕන වයසෙ ඩයල් එකක්. අපරාදෙ කියන්න බෑ අඩුපාඩු සේරම අරන් ඇවිත් හිටියෙ. අපිට තිබුනෙ ඇතුලෙ තියෙන වීදුරු ටික මේසෙං තියන්න විතරයි. චියර්ස් සද්දෙං පටං අරං බුත්තල රජමහ විහාරෙ මුල්ගල තියද්දි කියපු ගාථාව වෙනකල්ම කියාගෙන එනව දැං අපේ සුබේ. මුලදි මුලදි මටත් ටිකක් ආගන්තුක නිසා සද්ද නැතුව හිටියට එක දෙක වෙලා, දෙක තුන වෙලා, සඳ බොඳ වෙද්දි ආයි මුකුත් නෑ එක බඩවැල කඩං ආපු ගානට ටෝක දැං. 


ඔහොම වැඩේ යද්දි එක එකා හිමීට කාමර වලට යනව. කෝල් එකක් අරන් මාරුවෙනව. ආයි එන්නෑ. ටික වෙලාවක් යද්දි මං විතරයි. සුබේගෙ පතරංගෙ තාම පිටු දෙක තුනක්වත් ඉවරනැති ගාණට කියවගෙන කියවගෙන කියවගෙන යද්දි මාත් හූ මිටි තිය තිය හිටිය. දන්නෙම නැතුව 1 විතර වෙලා. මේකා යන පාටකවත් නෑ. අනිත් උං කාමර වල දොරවලුත් වහගෙන. දෙයියනේ කියල ගෙනාපු බඩු ඉවරවුනා. "තව බාගයක් ගහමු" කියල සුබේ ඇහුවෙ වටේ හිස් පුටු ටික දිහා බලනගමන්. "කෝ මේ අනිත් උං" කියල අහගෙන නැගිටල යන්න හදද්දි මං කිව්වා "හෙට උදේ වැඩට යන්නත් එපැයි... හවස සෙට්වෙමු" කියල ෂේප් වුනා. "හරි එහෙනං අපි ගියා" කියල සුබේ ගෙදර ගියා.මාං රුවිතෙට කාමරේට ගියා. පළවෙනි පාඩම විදියට බොන මැද්දෙං නැගිටින පාඩම හිතේ තියාගෙන නිදාගත්තා.


රතුවෙච්ච ඇස් බාගෙට ඇරගෙන පහුවදා වැඩට ගිහිං ක්වාටස් එකට ආවෙ ඊයෙ ඇරියස් එකත් අල්ලන්න හිතාගෙන නිදියනව කියල හිතාගෙන. ටිකකින් එකපාරම එකෙක් දුවං ඇවිත්" ටීවි එක වහල ඉක්මණට වරෙං පිටිපස්සෙං එලියට යන්න" කියල රහසිං කියල කුස්සිය පැත්තට දිව්වා. අනිත් කාමර වල හිටපු උනුත් මොකෙක්ට හරි බයවෙලා වගේ ඉස්සරහ ජනේලෙං එලිය බල බල පිටිපස්සට දුවනව. මටදැං මංඤං වගේ. කට්ටියම දුවල ගිහිං පැත්තක තියෙන ගස් ටිකකට මුවා වෙලා ක්වාටස් එක දිහා බලං ඉන්නව.


මං දෙවනියගෙං "මොකක්ද බං කේස් එක" කියල අහනකොටම සුබේගෙ වාහනේ ඇවිත් ඉස්සරහ නැවැත්තුව. පොර හෙමීට බැහැලා බෝතලේකුත් අතින් අරන් ක්වාටස් එක ඇතුලට ගියේ ලොක් කරල නැති දොර ඇරගෙනමයි. මං අපේ එවුංගෙ මූණු දිහා බැලුව. "අදත් බොන්නද බං ඇවිත් තියෙන්නෙ.. මුට විහිලුවක්වත් තේරෙන්නැද්ද?" කියල ඇහුවෙ දෙවනියගෙං. "ඇයි උඹ මොනාද කිව්වෙ?" ඌ ඇහුව.

"නෑ ඊයෙ තව බාගයක් ගේන්න හැදුව. මං කිව්වා රෑවෙලා නිසා හෙට ගහමු කියල. මං නිකං කටට ආවට කිව්වෙ.." කිව්වා. හරිනෙ ඉතිං. උඹනෙ ඉල්ලං කාලා තියෙන්නෙ. අවුලක් නෑ, ටිකක් බලල යයි" ඌ කිව්වා. හිතුවට වඩා වෙලාවක් ගියා. හැබැයි පොර එලියට ආවා. වාහනේට නැගල යන්න ගියා.


අපි වාහනේ ලයිට් එලිය නැතිවෙනකල්ම බලං ඉඳල ක්වාටස් එකට ආවා. ඒක ඇතුලෙ එකම කෙලියයි. පුටු සේරම අනිත් පැත්ත ගහල. ටීවී එක බිමින් තියල. පහල තට්ටුවෙ කාමර වල ඇඳවල් කෙලිං කරල. මෙට්ට බිම. කට්ටියත් එක්ක වඳුරු කුණුහරප කිය කිය ඒවා අස් කර කර වැඩි වෙලාවක් යන්න උන්නෑ.


වාහනයක් ඇවිල්ලා නැවැත්තුව. දොර ඇරුන. "උඹල කොහෙද ගියේ. මං එද්දි මේක හායි ගාලා ඇරල දාලා. මොකද බං මේ ක්වාටස් එකේ හැටි.. මං මේ බයිට් එකක් ගේන්න ගියා, අලුත් මහත්තය එන්න කිව්වම නෑවිත් බෑනෙ" කියල බෝතලෙයි බයිට් එකයි මුනිං අතට නවල තිබ්බ මේසෙ ලෑල්ල උඩිං තිබ්බා.


සීසීකඩ තිබුනු කුෂන් පුටු මේස අතේ තියාගෙනම අපි එක එකාගෙ මූණු දිහා බලාගත්තා. සුබේ එදත් චියර්ස් සද්දෙං පටං අරං බුත්තල රජමහ විහාරේ මුල්ගල තියනකොට කියපු ගාථාව වෙනකල්ම විස්තරකරගෙන ගියා. අනිත් උං කලිං කාමර වලට ගියා. සුබේ ගෙදර ගියා. මං රුවිතෙට කාමරේට ගියා.


මතුසම්බන්ධයි..


ප.ලි.

පලවෙනි එක ලයික් පන්සීය පැන්න නිසා මේකත් ලිව්වා

Wednesday, June 12, 2024

බුත්තල I



පංචායත් කියන හිංදි කතාවෙ සීසන් තුනම ඉවර කරන්න ගියේ දවස් දෙක තුනයි. ඇත්තටම ඒක මට මාරම දැනුන කතාවක්. ඒකෙ තියෙන්නෙ ඉගෙනගත්ත තරුණ කොල්ලෙක් පළවෙනි රස්සාවට දුෂ්කර පළාතක රාජ්‍ය රැකියාවකට යන එකක් ගැන. එතනදි උට ඒ ගමේ ගොඩක් දේවල් වලට මුහුණ දෙන්න වෙනව. ඒ කතාව ඇතුලෙ මට පෙනුනෙ මාව. ඒක වෙන්නෙ මෙහෙමයි.


කාලෙකට කලින් ජොබ් එක කරපු ආයතනයේ ට්‍රාන්ස් එකක් හම්බවෙලා බුත්තල යන්න වුනා. බුත්තල කියන්නෙ ඊටකලින් නිකමටවත් ගිහිං නැති මොන පාටද කියලවත් දන්නැති ගමක්. ප්‍රමෝෂන් එකත් එක්ක ආපු නිසා බෑ නොකයම යන්න හිතුවෙ. ගෙවල් වල ඉඳන් පැය තුනකින් විතර එහෙට යන්න පුලුවන් නිසා. ඇත්තටම පැය තුනක් යනව කියල දැනගත්තෙත් මුලින්ම ගිය දවසෙ.


බෑග් මලු ගොඩ නිසා මගේ තාත්තයි, මාමණ්ඩියි මාව ගෙනිහින් දාන වැඩේ බාරගත්තෙ එනගමන් පොඩ්ඩක් අනුමත වෙන්නත් හිතාගෙනම වෙන්නැති. කොහොමහරි අපි පැය දෙක හමාරක් තුනක් වගේ යද්දි බුත්තලට ගොඩබැස්සා. හෙට ඉඳන් වැඩ කරන්න ඉන්න එවුං ගැන මෙලෝ හත්තිලව්වක් දන්නැතුව ආපු ගමනක් නිසා නිකමට ඔෆිස් එකට ඔලුව දාලා දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක් හම්බවෙලා ක්වාටස් එක තියෙන තැන එහෙම අහගෙන ඒ පැත්තට ගියේ බඩු ටික බාලා තාත්තලව ගෙදර පිටත්කරන්න හිතාගෙන.


වාහනේ දාන්න තිබුනෙ කණු දෙකක් තිබුනට වැටක් හරියටනැති සංඛේතීය ගේට්ටුවකින්. පෙනුමට ක්වාටස් එක තට්ටු දෙකට දැක්කම ඔලුව ටිකක් නිදහස් වුනා. කවදාවත් දුෂ්කර පළාතක වැඩකරල නැති නිසා මේක මට අලුත් අත්දැකීමක්. තාත්තල දෙන්නයි මායි බැහැල දීපු යතුරෙන් දොර ඇරියා. හරිම පිලිවෙලයි. තාත්තල දෙන්නත් මගෙ පස්සෙන් ආවෙ ෂර්ලොක් හෝම්සුයි, වොට්සනුයි අපරාධ ස්ථානයකට ඇතුල්වෙනව වගේ හෙනම විපරමෙන්. මං ඉතිං අපේ සගයන්ගෙ කෙරුවාව දන්න නිසා ඇඟේ ලේ වතුර වෙලා තමයි අඩියක් තිබ්බෙ. මුලින්ම ඇතුලුවුන සාලෙ හරිම පිලිවෙලට තිබුනු නිසා හිතට පොඩි නිවනක් ආවා.


මං කිව්ව විදියට කාමරේ හොයාගෙන බෑග් එහෙම තියල එද්දි තාත්තල දෙන්න මිදුලෙ. බිම වැටිල තිබුනු සිගරට් ෆිල්ටරේකුයි, බියර් බෝතලේක මූඩියකුයි අතේ තියාගෙන මූණට මූණ බලාගෙන හිටියෙ මං එනකල් කියල දැනගත්තු ගමන් මං ආයි හැරිලා ඇතුලට යන්න හැදුව විතරයි "හොඳ බෙබාලා ටිකක් ඉන්නව වගේ මෙතනනං.." කියල කිව්වෙ අපේ තාත්තා. මං ඇහුන්නෑ වගේ එහෙමම කුස්සිය පැත්තට ගියේ මොනාද තිබෙන පහසුකම් බලන්න නෙවෙයි අතන යන බේබදු පරීක්ෂණයට උත්තර දෙන්න වෙන නිසා.


කුස්සියට ගිය මගේ ඇස්දෙක උඩගියේ පිටිපස්සට වෙන්න බිත්තියට හේත්තු කරල ගොඩගහල තිබුනු ගල් වොඩ්කා ජින් විස්කි බියර් බෝතල් තෝගේ දැකල. අර මූඩියට දීපු ටෝක් එකේ හැටියට මේක දැක්කොත්නං මේ ඩබල මට සිරෝසිස් වලට බෙහෙතුත් දීලා, වැඩ කරන එවුං පුනරුත්ථාපනය කරල තමයි නවතින්නෙ. කුස්සිය හැමතැනම අවුස්සල අවුස්සල පෝර උර දෙකක් හොයාගෙන බෝතල් ටික වහල දාපු දාඩිය පාර අතින් පිහිදානකොටම තමයි තාත්තගෙ සුන්දර කටහඬින් මගේ නම කියන සද්දෙ එන්න එන්න වැඩිවේගෙන කුස්සිය පැත්තට ආවෙ. තාත්තව මගදි නැවැත්තුවෙ නැත්තං මේ බෝතල් ටිකත් එක්ක පැය තුන හතරක ලෙක්ච එකක් අහන්න වෙන නිසා අඩියට දෙකට ඇතුලට පැනලා තාත්තව හරවගෙන ඉස්සරහට ගියේ "තාත්තෙ පොඩ්ඩක් එන්නකො දෙයක් අමතක වුනානෙ" කියාගෙන.


වාහනේට ගිහිං සාක්කුවෙ තිබුනු මගේ ලයිසන් එක අරගෙන තාත්තට බොරු කතාවක් කියල බෝතල් කන්දට යන එක නවත්තගෙන වැඩි වෙලාවක් ඉන්න නොදී තාත්තලව පිටත් කලේ වැඩි වෙලාවක් හිටියොත් මේ බිල්ඩිම හදපු එකා ගහපු බුලත් කෙල පාරවලුත් හොයාගෙන මට දෙසන්න පටන්ගන්න නිසා.


තාත්තලා ගියාම නිදහසේ කාමරේ එහෙම අස්කරගෙන සාලෙට ඇවිත් වෙලාව බලද්දි පහට කාලයි. කලින් වැඩකරපු තැනනං වැඩ ඉවරවෙද්දි හය හත වෙන නිසා කට්ටිය එද්දි රෑවෙයි කියල හිතාගෙන ෆෝන් එකේ උඩ පහල යන්න ගත්තෙ කම්මැලිකමට. විනාඩි දහයක් යන්න වුන්නෑ එකපාරම දොර ඇරගෙන හෙන සෙට් එකක් ඇතුලට ආවා. මට නැගිට්ටුනා. එද්දි කතාකරල ආපු එකා කිසි කලබලයක් නැතුව ඇවිත් උගෙ කාමරේට යනගමන් මං දිහා බලල "ආ මචං. ඇඳුමක් දාගනිං පොඩි ගමනක් යනවා. යමං. නාන්නත් ඇඳුමක් ගනිං.." කිව්වා.

"නාන්න.. අද කලින් වැඩ ඉවර වුනාද.." මං ඇහුවා.

"දන්නවනෙ ඉතිං. මෙහෙ මෙහෙම තමයි. පහට වැඩ ඉවරයි.. ලැස්තිවෙයං ටක්ගාලා.." කියල කාමරේ දොර වහගත්තා.

අම්මටසිරි ගජ යකෝ. මෙව්වනෙ බ්‍රාන්ච්. මට නිකං පිස්සු වගේ. ඇඳුමක් දාගෙන නාන්නත් ඇඳුමක් ගත්ත. ඔෆිස් එකේ දෙවනියට වාහනයක් තියෙනව. කට්ටියම ගියේ ඒකෙ. වැඩිය අඳුරන්නෙත් නැති නිසා මනෝපාරක් ගහගෙන යනතැනට යනකල් ගියේ ගමේ ඇලකට දොළකට යනව ඇති කියල හිතාගෙන. මොකක්ද බෝඩ් එකක් ගාවිං වාහනේ ඇතුලට දාලා නැවැත්තුවෙ පූල් එකක් ගාව. මං ඇස්දෙකත් පිහදාලා බැලුවෙ මේ මොන බුත්තලක් වෙන්න යනවද කියල හිතාගන්න බැරුව.


කොහොමහරි කට්ටිය පූල් එකේ හෙන ආතල් එකක් දාලා, පොඩි ෂොට් එකකුත් දාලා, කාලා එහෙම ක්වාටස් යද්දි රෑ8ට 9ට ඇති. පට්ට ආතල් බ්‍රාන්ච් එකක් මේකනං කියල රෑ තිස්සෙ ගෙදරටත් කෝල් කරල කියල නිදාගෙන පළවෙනි දවසෙ වැඩට ගියෙ මාර චූන් එකේ. හවස පහ වෙනකල් දීපු තැනේ වැඩටික හොඳට බලාගෙන ඉඳල වොෂ්රූම් එකට ගියේ දැං කට්ටිය යයිනෙ කියල හිතාගෙන. එද්දි සේරම යමරෙට වැඩ. එකෙක්ටවත් යන්න හිතකවත් නෑ. මං හිමීට ලංකරල දෙවනියගෙන් ඇහුව "මචං යමු නේ" කියල.


"යන්න. පිස්සුද යකෝ. ඊයෙත් වැඩ බාගෙට නවත්තල ගියෙ. මෙන්න මෙහෙ වරෙං මේ ටික ඉවරකරන්න. ඊයෙ අපි උඹට පොඩි ආතල් එකක් දුන්නෙ. ආයි ඉතිං ඒ වෙලාවට යන්න වෙන්නෑ පුතෝ.. ආ මේ ෆයිල් එක ගනිං"


"මොකා"

මට හික් ගෑවුනා.. 


මතු සම්බන්දයි..

ප.ලි. ඉතුරු ටික ලියනවද නැද්ද කියල හිතමින් ඉන්නෙ. ඒවා ලියල පාරෙ බැහැල යන්න බැරිවෙයිද දන්නෑ. බලමු.

Wednesday, March 20, 2024

"හෙල්මට් සාපය"



ආචාර්ය ආතල් ඩොනෙන් කොයිල් හෙරණට රචනා කරන දොරලොක් හෝම්ස් කතාමාලාවේ මීලඟ කතාව "හෙල්මට් සාපය"


වලාකුලු වලින් පිරුනු බේකර් වීදියේ සිහින් පොද හිසට වැටීම වම් අතින් වළක්වමින් මා අඩි ඉක්මන් කරමින් පැමිණියේ රනිල්ගේ කලිසම සිහිකරවන මගේ කලිසම දකුණතින් අල්ලගෙනය. සුපුරුදු 221B දොර විවෘත කරමින් තරප්පු පෙළ දිගේ ඉහළට දිවගියේ අඩියට දෙකටය.


එවිට හොම්ස් සිටියේ සිය සුපුරුදු හාන්සි පුටුවේ ඇළවීගෙන පුවත් පතක් බලමින් සිය දුම් පයිප්පයද මුවැතිවය. විශ්වය පුරා විහිදී ගිය පොදු ජය ජන රාවේ මෙන් සාලය පුරා විහිදී ගොස් තිබූ දුම් රැලි අතරින් මා එනු දුටු හොම්ස් අතැති පුවත් පත ටීපෝව මතට දැම්මේ හසරංගට හයක් ගැසුවාම හිනාවෙන හතුරුසිංහ මෙන් කුප්ප සිනහවකින් මුව සරසාගෙනය..


"මේක හරි අපූරු ප්‍රවෘත්තියක් වොට්සන් බලන්න මේ සම්බන්ධය දිහා..


▪ 6 Nov 2023: මැතිව්ස්ගෙ හෙල්මට් සිද්දිය වෙනවා

▪ 7 Nov 2023: ඇඟිල්ලක ආබාධයක් නිසා ශකිබ්ට ලෝක කුසලාන තරඟය අහිමි වෙනවා


▪ 18 Mar 2024: මුෂ්ෆික මැතිව්ස්ගේ හෙල්මට් සිද්දිය උපහාසයට ලක්කරමින් හැසිරෙනවා

▪ 19 Mar 2024: ඇඟිල්ලක ආබාධයක් නිසා මුෂ්ෆිකට මීලඟ ටෙස්ට් තරඟාවලිය අහිමි වෙනවා


හොම්ස්ගේ වචන අනුගමනය කරමින්, සජිත්ගේ රැස්වීමක ඉංජෙක්ෂන් වල නම් අසා සිටින හොරෝපතානේ මැගිලින් අක්කා මෙන් පුවත්පතේ ක්‍රීඩා තීරුව දෙස දෑස යොමා සිටි මා, ඔහුගේ මීලඟ වාග් විලාෂයෙන් තිගැස්සුනි.


"පුලුවන් තරම් ඉක්මණට ලෙස්ට්‍රේඩ්ව සම්බන්ධ කරගන්න වොට්සන් මේක එසේ මෙසේ සෙල්ලමක් නෙවෙයි..

මේක සාපයක්...."


හෝම්ස් කියූ දෙයට සැණෙන් ක්‍රියාත්මක වූ මා අතැති ඇපල් අයිෆෝන් සික්ස් එක්ස් ප්ලස් දුරකතනයේ "පිං ලෙසා" ලෙස සේව් කර ඇති ලෙස්ට්‍රේඩ්ට ඇමතුවෙමි. ආන්ස කරන ලද දුරකතනය හෝම්ස් අතට දුන් පසු ඔහු අපහට ඒමට ස්ථානයක් කතා කරගත්තේය.


එදින හවස 4ට සිය නවාතැන වෙත ඒමට කියූ හෝම්ස් සිය කාමරයට ගොස් දොර වසාගත්තේ දුරකතනය මගේ අතේ තැබීමෙන් පසුවය. ගිවිසගත් පරිදි 4ට මා බේකර් වීදියේ නවාතැන වෙතට ගමන් කරමින් සිටින විට දුටු දෙයින් පුදුමයට පත්වුනෙමි. හෝම්ස්ගේ දොර අසල බිත්තියට හේත්තු වී සිටියේ අන් කිසිවෙක් නොවේ. හතුරුසිංහයි. ආපු දෙසටම හැරෙන්නට හදද්දිම සුපුරුදු කටහඬක් ඇසී නැවත හැරී බැලුවෙමි. "බයවෙන්න එපා වොට්සන්, මේ මම.." ඈ බං ගල්හිපාටු වල්පඳුරු බේසිකයො තව ටිකෙං මගෙ පිලමන්ට් එක යනව තෝ කරන කුප්ප වැඩ වලට කියා හිතිං හිතාගෙන "මේ මොකද හෝම්ස් මේ?" කියා විමසුවෙමි.


"උඩ සෝෆා එක උඩ ඇති ඇඳුමක් ඒකත් ඇඳන් ඉක්මණට පහළට එන්න. ඔය සපත්තු දෙක හොඳයි. දැනටමත් අපි පරක්කු වැඩියි.." කියා හෝම්ස් යතුර මා අත තැබුවේය. උඩට නැග පුටුව උඩ තිබූ ඇඳුම අතට ගත් මා එය අඳින්නට සැරසුනි. මේ මොන ඇටලබ්බක්ද යකෝ මේ. අඟල් පහක විතර කොට කලිසමක් සමඟ මේස් බැනියමක් එහි විය. මේක ඇඳගෙන මූ ලිඳක්වත් ඉහින්න මාව එක්ක යනවද දන්නෑ. ඇයියකෝ. ඒ මදිවට සපත්තුත් දාලා. කලවානෙ වත්තක සුපිරින්ටන් කමක් හම්බවෙච්ච මීගමුවෙ ධීවරයෙක් වගේ. පාරෙ බැහැලා යන්නෙ කොහොමද යකෝ මේව ඇඳං. මං ඩොක්ට කෙනෙක් කියල නිකමටවත් මූ හිතන්නෑනෙ අම්මප. කමක්නෑ. අදට විතරක් යනව. මං හිතින් හිතුවෙමි.


පහළට බැස්ස මා දුටු හෝම්ස්ගේ ඇස් උඩ ගියේය. "ආ ඔය ඉන්නෙ ජැන්ඩියට. අපූරුයි වොට්සන්, හරිම අපූරුයි.." ජැන්ඩියට නෙවෙයි ඉන්නෙ මේ මැන්ඩියට. දෙන්න හිතෙනව උස්බකිස්තාන් හොට දිග ප්ලැටිපසාට වඳ පීදෙන්න. හෝම්ස් හතුරුසිංහට ඇඳ මොන නැටුමක් නටන්න යනවාදැයි මා වික්ෂිප්ත සිටියෙමි.


එකවරම පැමිණි පික්මී එකක් අප අසල නැවැත්තුවේය. අපි එයට ගොඩ විය.


මතු සම්බන්දයි...

Sunday, February 25, 2024

සිංහල කමෙන්ට්‍රි... 😬


 සිංහල කමෙන්ට්‍රි... 😬


ඔව් අපිට අපගේ ක්‍රීඩා පිටියට වම්පසින් දිස්වෙනව මනරම් වෙරළ තීරය අසබඩ මාන කොකුන් තිත්ත පැටව් දඩයමේ යන අතිශය සුන්දර දර්ශණයක්. දකුණතින් පිත්ත හසුරන හසරංග දිව එනවා පන්දු යැවීමට. වමිතින් කෑම කන ගුර්බාස් සිය පිත්ත යගදාවක් මෙන් අල්ලාගෙන සිටින විට මට සිහිවෙනවා කොසොල් රජතුමාගේ සිහින හැටහතර. පහරක් එල්ල කරනවා, කිසිදු සමාවක් නෑ බැක්වර්ඩ් ස්ක්වෙයා ලෙග් ඔස්සේ එල්ල කල ස්ට්‍රෙට් ඩ්‍රයිව් පහර කෙලින්ම කඩුල්ලේ දැවටෙනවා. ප්‍රේක්ෂකයන් අසරණයි. පන්දු රකින්නාගේ අතටම පන්දුව රැගෙන නැවත බාර දෙද්දී විනිසුරුවරයා තම දකුණු පැත්තට අත යොමු කරමින් වයිඩ් පන්දුවක් ලෙස තීරණය කරනවා. ඒ ලකුණත් සමඟ මුලු ලකුණු සංඛ්‍යාවට තවත් ලකුණු හතරක් හිමිවෙනවා. ලකුණු සංඛ්‍යාව රුපියල් 50ට හතරයි පිට නෑ පිට නෑ පිට නෑ.


ඒ සමඟින් මේ නිමාවෙන්නේ තරඟයේ පන්සිය පනස් ජාතක පොතේ එන නලපාන ජාතකය සිහි කරමින් වෙරළ අසල මාලු බාමින් සිටින ධීවරයන්ගේ හිසට ඉහළින් පන්දුව ඇදී යනවා. එම ලකුණු හයත් සමග ඒ නිලකුණු ඕවරය අවසන් වෙනවා. තරඟය ජයග්‍රහණය කිරීමටනම් මෙම පන්දු රකින්නන් සීයට 0.5ක ආර්ථික වර්ධන වේගයක් පවත්වා ගත යුතුයි. ඒත් අපිට දැන් දැන් පෙන්නෙන්නට තිබෙනවා තද කොල පැහැ කලු වලාකුලු දස දෙසින් ක්‍රීඩාපිටිය ආක්‍රමණය කරමින් තිබෙනවා. සෑම කලු වලාකුලකම රිදී රේඛාව තමයි අපේ පළමුවෙනි සිනමා නිර්මාණය. රොබට් බවුන්ඩ්‍රි නම් ආදිපාදිවරයාගේ එදා හෙළ දිව කෘතියේ මේ ගැන ඉහළින් පහරක් එල්ල කරනවා තණතීරුව දිගේ පන්දුව ඇදී යනවා හතරේ සීමාව අසලදී රැකගන්නවා. ලකුණු හතරයි. ඔව් අපට මැවිලා පේනවා නන් දෙසින් පැමිණි ප්‍රේක්ෂකයන් තම රූපවාහනිය ඉදිරිපිටට වී ඔල්වරසන් දෙන ආකාරය. ඒ හඬින් අමන්දානන්දනයට පත් ගම් නියම්ගම් සිසාරා විහිදී සිටින අප සහෝදර මුස්ලිම් බැතිමතුන්ගේ පුද පූජාවට මේ චෛත්‍ය රාජයා නිසැකවම ලක්වෙනවා.


යම් හෙයකින් මේ මොහොතේ මේ තරඟයට වර්ෂාවෙන් ආශිර්වාදයක් ලැබුනොත් ඇත්ත වශයෙන්ම අපේ ගොවි මහත්තුරු මහත්සේ සතුටට පත්වෙනවා නොඅනුමානයි. මඩ සෝදාගත් කල රජ කමටත් සුදුසු කියා මතය සනාත කරමින් ඇන්ජලෝ මැතිව්ස් දිව එනවා  මීළඟ පන්දුව යොමු කිරීමට ඩීප් මිඩ් විකට් අන්තයෙන්. අපි කතා කරමින් සිටියේ පැන මඩ කඩිති වැව්තාවුල් ඉස්කෝලේ ගුරුවරු වැරෙන් පහරක් එල්ල කරනවා. දැවීයාමක්ද. නෑ. කඩුලු රකින්නාගෙ හිසට ඉහලින් ගියානම් නිසැකවම හයේ පහරක් වීමට ඉඩ තිබුනා. පන්දුව යොමු කලේ නෑ මැතිව්ස්. මං හිතන්නෙ ඔහු දැනගත්තා ඒ පන්දුවට හයේ පහරක් එල්ල කිරීමට ඇති බව. අතීතයේ පටන් අපේ මුතුන් මිත්තන්ට තිබුනු තීක්ෂණ දිව යනවා පන්දුව රැක ගැනීමට. කිසිදු අවස්ථාවක් නෑ හතරේ සීමාව අසලදී පන්දුව පෙරලා බාරදෙනවා නැවතත් කඩුලුරකින්නාට. ඒ සමඟින් මැතිව්ස්ගේ ඉනිම අවසන් වෙනවා. ඒ අවසන් වුනේ තරඟයේ තිස් තුන් කෝටියක් දෙවිවරුන්ගේ රැකවරණය අප සතුව ඇති බව මොනවට පැහැදිලි කරමින්.


තරඟය එන්න එන්නම තීව්‍ර වෙද්දී සිහින් මල් වැස්සක් පිටියට වැටෙන්නට පටන් ගන්නවා. තරඟය ජයග්‍රහණයට නම් පැයට කිලෝමීටර් 67ක වේගයක් පවත්වාගත යුතුව තිබුනු බව කාලගුණ වාර්තා දෙපාර්තමේන්තුව මේ දැන් ප්‍රකාශයට පත් කර තිබෙනවා. දැනට පවතින ලකුණු තත්වය අනුව ඩක්වර්ත් ලුයිස් න්‍යායට අනුකූලව ලබාගැනීමඉ සෘණ 3.2ක දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයක් ඇති රටවල් අතර ඉදිරියේම ඇති ශ්‍රී ලංකාව එක් පසකින් ගොලු මුහුදත් අනෙක් පසින් බෙංගාල බොක්කත් අතර නිහඬව ගිමන් නිවමින් ගුලිවී සිටි සුනීත සෝපාකයන් සිහිකරමින් තරඟය මදකට නතර කරනවා.. ඒ සමඟම අපි යොමු වෙනවා ප්‍රධාන පාලක මැදිරියට.. විරාමයෙන් අනතුරුව අපි බලමු මෙවර සිහින තරුව මලිත්ද අජිත්ද කියලා. තීරණය ඔබ සතුයි.. මේ යෞවනයේ ටොපියන වමත්කාරය සැමන් පදිරිවුනි හෙරණට රචනා කරන යුගයේ ජනප්‍රියතම රේඩියෝ නවකතාව "කලාවැව නිහඬයි, ඈ හඬයි...". මෙතෙක් වේලා ඔබ සමඟ පිළිසඳරේ යෙදුනු මා බුද්ධික සමන් අලවතුරේ විජිතවංශ..

Saturday, January 6, 2024

ආ..මුව

 


ආ..මුව


කොහොමද මගේ මිත්‍රයන්ට අදත් ආයුබොවන් කියල පිලිගන්නව ආ..මුව බුද්ධිමය සංවාදයට. අද අපි කතා කරන්න යන්නෙ චතුස්තලවාදී පාරිභාෂික උත්කෘෂ්ඨය අපේ ජීවිත වලට බලපාන හැටි. වචනෙ ටිකක් බරපතල වුනාට බයවෙන්න එපා ඒක ඉතාම සරලව මගේ මිත්‍රයන්ට පැහැදිලි කරන්න හැමදාම වගේ අදත් මං උත්සහකරනව. එහෙනං. වැඩිවෙලා ගන්නැතුව.. මේ මොකක්ද කියල අපි බලමු පට් පට් ගාලා ආ..මුවෙන්..


Intro


ඔව්. වැඩේ පටන්ගන්න කලින් මං පොඩ්ඩක් මතක් කරන්නං මං මගේ මිත්‍රයන්ට කරන නවතම විද්‍යුත් විච්ඡේදන පාඨමාලාව ගැන. හැමෝගෙම ඉල්ලීම නිසාම ඒ විද්‍යුත් විච්ඡේදන පාඨමාලාවේ මීළඟ පියවර විදියට විලම්භීත ආක්‍රමණ පාඨමාලාව ලඟදීම ආරම්භවෙනව කැමති කෙනෙකුට ඒකට සම්බන්ද වෙන්න පුලුවන්. ලින්ක් එක ඩිස්ක්‍රිප්ෂන් එකේ දාන්නං.


හරි.. කොහෙවත් යන්න එපා දැං අපි එමු අපේ මාතෘකාවට. චතුස්තලවාදී පාරිභාෂික උත්කෘෂ්ඨය. මොකක්ද මේ. චතුස්තලවාදී කිව්වම මගේ මිත්‍රයන්ට මතක් වෙන්නෝන මං කරපු "අම්මට සිරිවෙන පද්ධතියට හාච්චියක්" කියන සීරීස් එකේ හතලිස් එක ආ කියන කොටස. එතනදි මං මේ ගැන ඉතාම ගැඹුරින් සාකච්ඡාවට බඳුන් කලා. හෝව් හෝව්. දැං කිව්ව ගමන් ඒක බලන්න යන්නෙපා. බලල නැත්තං මේක බලල ගිහිං ඒකත් පස්සෙ බලන්න.


පාරිභාෂික කිව්වාම අපිට නිකං හිතෙන්නෙ මොකක්ද. මං ඒකට පොඩි උදාහරණයක් කියන්නං. දැං නිකං හිතන්න අපි ලඟ යකඩ ඇණ තුනක් තියෙනව. එක නට් එකක් තියෙනව. බත් පිඟන් තුනයි. මල් වට්ටියයි. හඳුන් කූරු පහයි. අපි දැන් යනව අභය ගිරියට. ඔහොම යද්දි අපිට හම්බවෙනව මල් කඩ. ඒ මල් කඩ වල තියෙනව පොල්තෙල්. අපි එතනින් ඉල්ල ගන්නව පොල් තෙල් නැති වීදුරු බෝතලයක්. දැන් අපිට අර ඇණ තුන ඒ වීදුරු බෝතලේට දාගෙන කතරගම කිරි වෙහෙර වෙනකල් යන්න පුලුවන්. හරිද. පැහැදිලියිනෙ. ඉතාම සරලව මං මේ කිව්වෙ. දැන් මේ වෙලාවෙ රුවන්වැලිමහා සෑය ලඟ භාවනා කරන 8 වසරෙ සමන්ට දැනෙන දේ තමයි පාරිභාෂිකයක් කියන්නෙ. හරි සරළයි.


උත්කෘෂ්ඨය ගැන කියද්දි මගේ මිත්‍රයන්ට ආයිත් මතක් කරන්නෝන මගෙ "තෝර කොල වල පිරමීඩ තාක්ෂණය" කියන කොටස බැලුවනං කුෂ්ඨ ගැන ඉතාම ප්‍රබුද්ධ දැනුමක් ලබාගන්න පුලුවන්. බැලුවෙ නැත්තං ඒකත් බලන්න. හරි අපි දැන් ආයිත් මාතෘකාවට එමු. ආ තව දෙයක්. "කුණ්ඩලීනී ශක්තියෙන් බාබකිව් එකක්" කියන කොටසෙදි මගේ මිත්‍රයන්ට මතක ඇති මං විශ්වගෙ අනිත් ජාන ගැන පොඩි මතක් කිරීමක් කලා. ඇත්තටම විශ්ව කියන්නෙ අපේ පුංචි අම්මගෙ පුතා. ඒකත් කිව්වෙ නැත්තං අඩුවක් කියල හිතුන. මගේ මිත්‍රයො දන්නවනෙ මං කිසිම දෙයක් මගේ හිතේ තියාගෙන බාගෙට දැනුම ලබාදෙන්න කැමති නැති බව. මං හැමවෙලේම උත්සහ කරන්නෙ දැනුමෙන් සන්නද්ධ පිරිසක් එක්ක අත්වැල් බැඳගෙන එක පවුලක් විදියට මේ ගමන යන්න.


හරි දැං ආයිත් අපි හැරෙමු අපේ මාතෘකාවට. දැන් තමයි අපි මේ මාතෘකාවෙ ටිකක් බරපතල දේවල් අතපත ගාන්න හදන්නෙ. මගේ මිත්‍රයො දන්නවනෙ මං ඒ වගේ දේවල් රසවත්ව පොඩ්ඩක් ජොලි විදියට ඉදිරිපත් කරන්න කැමතියි කියල. අපි එහෙම පොඩි රසවත් විදියකට මේක පැහැදිලි කරගම්මු. දැන් හිතන්න අපේ ජිල්ලබකට හංදියෙ වික්‍රම හෝටලේ තියෙනව සීනි බනිස් හයක්. බලන්න හරිම රසවත් නේ. කියද්දිත් කටට කෙල උනනවනෙ. ඒ බනිස් හය උඩ තියෙනව සීනි කැට අට ගාණෙ. මේක උදාහරණයක් විදියට ගන්න. මං දන්නව වගේ බුද්ධිමත් මිත්‍රවරු දැං පෑන් පැන්සල් කොල අරගෙන මේක මාත් එක්ක කරනව ඇති. 


කවුරුහරි ඉන්නවනං මගේ විලම්භීත ආක්‍රමණ පාඨමාලාවට සම්බන්ද වෙන්න කැමති මං පහළින් දාලා තියෙනව ලින්ක් එක ඒක හරහා එන්න. ආයිත් අපි එනව මාතෘකාවට. කොහෙද එක දෙයක් කියාගෙන යන්න බෑනෙ. මට මගෙ මිත්‍රයන්ගෙ දැනුම ගැන පුදුම කැක්කුමක් තියෙන නිසා එවෙලෙට මතක් වෙන දේ කිව්වෙ නැත්තං මට මං ගැන පශ්චාත් නූතනවාදී පරිකල්පනීය ක්ලාන්තයක් වගේ එනව. මං කිව්ව දේ මොකක්ද කියල දැනගන්න ඕනනං මගේ "පශ්චාත් ජුන්ඩාව - සුවඳ නොබලා මැරෙන්නට එපා" සීරීස් එකේ විසි දෙවනි කොටස බලන්න. ජීවිතේට වැදගත් වෙයි.


අපි එමු බනිස් වලට. දැං මේ බනිස් කන්න හිතෙන ත්‍රිකුණාමලේ වික්‍රම හාඩ්වෙයා එක ගාව ඉන්න කමල්ට ඒ හාඩ්වෙයා එකෙන් බනිස් තුනක් ගන්න ගියාම හම්බවෙන්නෙ පොල්තෙල් බෝතලේක දාපු ඇණ තුනක්. බලන්න ඒ සහසම්බන්ධය. අන්න ඒකතමයි මිත්‍රවරුනි සංසාරීය පුනරුත්ථාපනය කියන්නෙ.


මං හිතනව මගේ මිත්‍රයො අද එපිසෝඩ් එක ගැන සෑහීමකට පත්වුනා කියල. යන්න කලින් ආයිත් මතක් කරන්නං මගෙ විද්‍යුත් විච්ජේදන පාඨමාලාව ගැන. එන්න අපි අපේ දැනුම නමැති සාගරයේ යූටියුබ් නමැති බිලී කොක්කක ඇමුනුනු මාලුවෙක් වගේ පිලුණු ගඳගහන වට්ටියකට වැටිල පණ යනකල් දඟලමු.


ගිහිං එන්නං..

ජය


⚠සීරියස් ගැනීමෙන් වලකින්න